- We beginnen met een correctie. Vorige uitzending hebben we bericht over het overlijden van een van de nieuwe Aurox-pinken van Ark op de wei tussen Grave Driek en het Vosseven. Het betrof hier echter een vierjarige stier. Deze was over het prikkeldraad gesprongen en vervolgens in België de kluts kwijtgeraakt. Omdat de situatie gevaarlijk leek, was afschieten de enige mogelijkheid. Inmiddels is de stier vervangen door een koe met stierkalf.

- Voor het eerst sinds meer dan 10 jaar is door Marjon Hoogendam en Frans Smit op 1 juli op de Tungeler Wallen de Blauwvleugel Sprinkhaan waargenomen. De soort is spectaculair als hij vliegt, of liever gezegd: springt. Zijn grote helblauwe vleugels gebruikt hij dan om ver weg te kunnen zweven.
De sprinkhaan werd aangetroffen op het terrein van een particulier waar afgelopen winter door vrijwilligers beheerwerkzaamheden zijn uitgevoerd. Dat het werk zo snel succes zou opleveren, had niemand verwacht. Eigenlijk werd deze zeldzame soort op de Tungeler Wallen als verdwenen beschouwd.

- Dat het beheerwerk op de Tungeler Wallen succes heeft, blijkt ook uit de toename van het aantal Veldkrekels. De krekels zitten vooral op de percelen die in bezit zijn van de Vereniging Natuurmonumenten.

- Het beheerwerk door vrijwilligers kent dit jaar nog meer successen. Door bosrandenbeheer en het beheer van de poelen zijn in het Areven de aantallen Kleine IJsvogelvlinders nog nooit zo groot geweest als dit jaar. In het Areven helpen de scholen uit Stramproy mee met het beheer van de poelen.

- Ook op de Stramproyerheide hebben vrijwilligers veel werk verzet. Onder andere zijn de bosranden ten behoeve van vlinders en andere insecten opengemaakt. Daar viel nu de uitgebreide aanwezigheid van de Phegea vlinder op. Deze fladderende vlinder - die ook wel Melkdrupje wordt genoemd -, komt in de omgeving van Weert op meer plaatsen in grote aantallen voor. Dit is echter uniek. De vlinder doet het goed in open oude dennenbossen. Daar kunnen zijn rupsen zich voeden met het gras dat er groeit: Bochtige Smele. De vlinders zelf zullen op zoek naar hun voedsel de randen van de gebieden opzoeken.

- Dat beheer belangrijk is, blijkt wel als we kijken naar de lage aantallen Kleine IJsvogelvlinders in het Wijffelterbroek. Van oudsher staat dit gebied bekend om zijn vele vlinders. De naam "Wijffel" schijnt zelfs een oud woord te zijn voor vlinder. Dit gebied is eigendom van de Vereniging Natuurmonumenten, maar er wordt geen beheer uitgevoerd. Volgens de Ecologische Werkgroep Weert Zuid is dit waarschijnlijk de reden waarom het aantal Kleine IJsvogelvlinders tot slechts enkele exemplaren is gedaald. Het is echter nog niet te laat. Door zijn vele Kamperfoelistruiken is het gebied ideaal voor de vlinder. De struiken krijgen door de dichte bomengroei echter te weinig licht om in bloei te komen. Er zouden wat bomen gedund moeten worden.
Dit zou dan ook goed zijn voor de Frambozenstruiken die nu niet in bloei komen. Het vrouwtje van de nog zeldzamere Grote Weerschijnvlinder voedt zich met frambozen. Onlangs is er door Jobien Boonman een exemplaar gefotografeerd. De uiterst zeldzame vlinder zit er dus gelukkig nog steeds.

- Op drie en vier juli heeft het Natuur Historisch Genootschap Limburg een inventarisatie weekeind in de gebieden ten zuiden van Weert gehouden. Daarbij bleek de grens geen probleem, en werd er in samenwerking met Likona, Natuurpunt en het Belgische Limburgse landschap ook geïnventariseerd in het Stramproyerbroek, de Luyssen en Smeetshof. Onze streken bleken voor vele andere Limburgers ongekende soorten op te leveren. De verwondering over de Kleine Parelmoervlinders, de Moerassprinkhanen, de Phegea vlinders en de Kwartels was groot. Maar ook voor ons zijn landelijk en Europees zeer zeldzame soorten als Drijvende waterweegbree, Ongelijkbladig Fonteinkruid en Oeverkruid niet bepaald gewoon.

- De Ecologische Werkgroep Weert Zuid heeft bij Stichting Ark de problematiek van de ontwatering van het Wijffelterbroek door de Raambeek onder de aandacht gebracht. Al een aantal jaren geleden hebben een aantal deskundigen van verschillende instanties daar rondgelopen om te bespreken welke oplossingen er mogelijk zouden zijn. Als meest doortastende oplossing kwam het idee naar voren om de Raam niet meer door het Wijffelterbroek te laten lopen, maar om hem om te leiden via de Vetpeel. Deze aanpak is ook bij het Sarsven en de Banen met succes gevolgd. Nu Ark bezig is met grondruilen en grondaankopen, komt deze oplossing binnen handbereik.

14 juli 2011
Frans Smit