- In de natuur is het voorjaar nu echt aan het doorzetten.
De insecten zijn door de droge warmte en de zon zelfs vroeg dit jaar.
Vlinders zijn opvallend aanwezig : We zien Oranje tipjes, Gehakkelde Aurelia's, Dagpauwogen, Citroentjes en zelfs een enkele Kleine Vos. Deze was vroeger in onze streken algemeen. Nu zijn we blij als we hem hier tegenkomen. De oorzaak van de achteruitgang is onduidelijk.

- De planten zijn hun achterstand aan het inhalen, maar hebben wat last van de droogte.
In de bossen haasten de voorjaarsbloeiers zich om te kunnen profiteren van de zon. Nu kunnen ze dat nog, omdat de bomen nog geen bladerdek gevormd hebben. De Kamperfoelie was als eerste groen. In stukjes ouder bos rond Weert bloeit het Dalkruid en de Salomonszegel. In het moerasbos bloeit het Moerasviooltje, en de Scherpe Zegge bloeit er met bossige pluimen meeldraden. In het Wijffelterbroek ziet het wit van onze inlandse Vogelkers. Haar ongewenste broertje, de Amerikaanse vogelkers bloeit pas over enkele weken. De inlandse is dan al lang weer uitgebloeid.

- Rond de Laura Heide bloeit het Krentenboompje. Op de eigendomsgrenzen van haar terreinen plantte het Ministerie van Defensie vaak Krentenboompjes.
De brand die op de Laura gewoed heeft, is dus zichtbaar binnen de eigendomsgrenzen van defensie gebleven. Gelukkig lijkt de schade voor de natuur beperkt. Een gedeelte van de hei ziet er weliswaar zwart geblakerd uit, maar de wortels zijn waarschijnlijk niet verbrand. Als haar concurrent - het Pijpenstrootje - wel is aangetast, zal de heide er over een aantal jaren misschien zelfs mooier uitzien als dat ze was.

- De begeleidigsgroep van de onderzoeken naar de vervuiling met zwart slib van de Tungelroyse Beek, is op 30 maart weer bij elkaar gekomen.
Inmiddels betreft het onderzoeken die als doel hebben de Tungelroyse beek ecologisch op een beter niveau te brengen. Sinds 2010 is er een nieuwe wet. Deze wet kijkt naar vervuilingen vanuit het oogpunt van risico's. Dit uitgangspunt maakt het er voor de onderzoekers niet makkelijker op. De Tungelroyse beek in Weert is de bovenloop van een Laaglandbeek. Mede omdat dit beektype zeldzaam is, is het lastig om de schade aan de unieke biotoop daarvan aan te tonen.

- Op 14 april zijn de mensen van de Ecologische Werkgroep Weert Zuid samen met de mensen van Stichting Ark gaan kijken naar een aantal mooie stukjes natuur. Deze stukjes worden door de Ecologische wergroep als voorbeeld gezien voor het natuurbeleid in Weert Zuid.
Gestart werd bij de Kruispeel, waar zeldzaamheden als Zonnedauw zijn te vinden. Daarna ging men naar de Laura bossen, waar op de open plekken een grote soortenrijkdom van Korstmossen en Zandbijtjes werd getoond. De wergroep wil deze plekken open houden door begrazing met schapen. Stichting Ark is voorstander van runderbegrazing.
Maar er bleek nóg een groot verschil van mening. De Ecologische werkgroep vind dat dennenbomen thuis horen op de zure zandgronden van de Kempen. Zij wil de huidige eentonige productiebossen omvormen naar open dennenbossen met veel variatie in leeftijdopbouw. Stichting Ark beschouwt de Grove Den als uitheems en wil omvorming naar een eiken en berkenbos.

- Ook binnen de Klankbordgroep van de Vereniging Natuurmonumenten is gepraat over begrazing. Regio-ecoloog Peter Voorn heeft op 5 april daarover een presentatie gehouden.
In Zuid Limburg zijn de Mergelland-schapen van Vereniging Natuurmonumenten om economische redenen geprivatiseerd. Het inzetten van de schaapskudde is daardoor mogelijk gebleven.
In Weert Zuid lijkt Natuurmonumenten zich gedwongen te voelen het beleid van runderbegrazing te volgen. De provincie is hier voorstander van en is ook subsidiegever.
Bij de Provincie Limburg is men kennelijk vergeten dat ook in het "dierbare oord van Kémpisch Limburg, voor zijn witgewolde kudde, de hoorn des herders heeft geschald".